Klaunów znanych z dziecięcych oddziałów szpitalnych, domów seniora i hospicjów organizuje od 1999 roku fundacja Chance 4 Children. Należy do najdłużej działających organizacji non profit w Czechach i zależy od datków zbieranych wśród ludzi.
Przed laty spotkałam założycieli fundacji Chance 4 Childrem. Poruszyły mnie ich oddanie, przejrzystość i skupienie na Czechach i grupach zagrożonych, które znalazły się w swojej sytuacji bez własnej winy i nie mogą samodzielnie na nią wpłynąć.
Oczywiście chciałam też odwiedzić różne dziecięce oddziały szpitalne. Wszędzie “Dr. Klaun” jest bezcenny.
Chciałam oczywiście poznać wszystkie działania fundacji i wszystko zrozumieć, także to, jak sprzedaje się spieszącym przechodniom magnesy i nosy klaunów, aby zebrać fundusze na ich pracę. Wkrótce zaczęłam łączyć fundację z dużymi imprezami i festiwalami.
Oczywiście chciałam też odwiedzić różne dziecięce oddziały szpitalne. Wszędzie “Dr. Klaun” jest bezcenny. Przestraszone dzieci cierpiące ból, które boją się badań, zastrzyków, a czasem nawet miłych pielęgniarek, klaun potrafi cudownie „uzdrowić”. Wykona sztuczkę ze strzykawką, zaprosi personel i nagle przerażająca sytuacja zmienia się w zabawę. Udowodniony wpływ psychiki na szybkość zdrowienia nie budzi wątpliwości. Klauni regularnie uczą się improwizacji, empatii, delikatnego podejścia i reagowania na sytuację oraz atmosferę według indywidualnych potrzeb dzieci.
Na niektórych oddziałach dziecięcych, takich jak neurologia czy psychiatria, odpowiednie są też spokojniejsze zajęcia twórcze, na przykład „Kolorowa zabawa”, podczas której dzieci malują lub wykonują rękodzieło. Sama przez długi czas jeździłam też z arteterapią do pobliskiego dziecięcego ośrodka leczniczego Oliva, pomagając dzieciom tworzyć.
Kolejną grupą są seniorzy w domach opieki i hospicjach. To szczególnie bliskie mojemu sercu. Widok sal z kilkoma, czasem dziesięcioma łóżkami, gdzie ludzie drzemią lub cicho patrzą w sufit, jest mocnym doświadczeniem. W niektórych miejscach telewizor lub radio przeszkadzałyby innym, więc ich nie ma. Może tylko jedna osoba ma na stoliku ciastka i zdjęcie rodziny, a pozostali jedynie dziecięcą butelkę, z której można pić na leżąco. Gdy jednak wchodzi wesoły klaun i cicho gra na ukulele piosenki z ich młodości, oczy się ożywiają, a usta zaczynają nucić. Odbieram to jako mały, niemal namacalny cud! Choć po wizycie zostaje tylko balonowy kwiatek, piesek albo podarowany nos klauna, nucenie, dobry nastrój i oczekiwanie na kolejną wizytę pozostają. Dlatego praca dla fundacji ma dla mnie sens. To mój motor, pozwalający mierzyć się z czasem frustrującą odmową ludzi, którzy nigdy tego nie widzieli.
Trzecią grupą są dzieci w domach dziecka. Trafiają tam bez własnej winy i często w różnym stopniu są straumatyzowane okolicznościami. To trudne zarówno dla nich, jak i wychowawców. Fundacja skupia się więc także na nich, zapewniając nie tylko wsparcie materialne poprzez firmy dostarczające darmowe produkty, takie jak Danone, Vans, SC Johnson i Alza, ale przede wszystkim wiedzę, umiejętności społeczne, kursy i praktyczne doświadczenia. Ma nawet kontakty dotyczące przyszłej pracy, kluczowej po opuszczeniu domu dziecka. Zwiększa to szanse dzieci na znalezienie swojego miejsca i samorealizację.
Wiem, że na domy dziecka często patrzy się niechętnie, ale dziecko, które trafiło tam z powodu narkotyków, przestępczości rodziców, zaniedbania lub nawet ich śmierci, naprawdę nie jest winne. Musi poradzić sobie z rodzinną traumą, dużą nową grupą, a w końcu z najtrudniejszym: stanąć na własnych nogach w wieku osiemnastu lat bez zaplecza i wsparcia rodziny. Także my możemy pomóc wyjść z błędnego koła, by nie skończyło wkrótce na ulicy i nie wpadło w spiralę przestępczości.
Ponieważ fundacja od lat współpracuje z większością domów dziecka w Czechach i zna sytuację wychowawców, przygotowała również programy dla nich, takie jak program „Pomocnik” z akredytacją MŠMT, pomagający przeciwdziałać częstemu wypaleniu i podobnym problemom.
Fundacja łączy także dzieci z domów dziecka, które potrzebują kochającej babci i dziadka, z domami seniora, gdzie mile widziana jest radosna energia dzieci, z korzyścią dla obu stron.
Chance 4 Children założył w 1997 roku Manfred Franke, kilka lat po przeprowadzce z Niemiec z żoną i pięciorgiem dzieci oraz odwiedzeniu pobliskiego domu dziecka. W 1999 roku powstał bezpośrednio inspirowany USA projekt Dr. Klaun. Od tego czasu rozwijają się kolejne działania dla różnych zagrożonych grup.
Od założenia fundacja przeznaczyła na swoją działalność setki milionów koron. Jej pracę kontrolują regularne audyty.
100,- miesięcznie może pomóc sfinansować cotygodniową wizytę Dr. Klauna u dzieci w szpitalach lub seniorów w domu opieki albo hospicjum.
150,- miesięcznie może wesprzeć kształcenie zawodowe wybrane przez dziecko z domu dziecka
Dziękuję, że otwieracie serca i pomagacie tam, gdzie ludzie nie mogą pomóc sobie sami. Dla mnie pokora, współczucie, wdzięczność i miłość potrafią dokonywać największych cudów.
Radka Vojtíšková
fundraising & marketing
Chance 4 Children