Artystka poszukująca w krajobrazie i cywilizacji chwil, w których czas na moment się zatrzymuje.
Alena Anderlová (1977) malarka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Pradze (1999 – 2005; Pracownia Malarstwa III, Szkoła Antonína Střížka; Pracownia Malarstwa III, Szkoła prof. Michaela Rittsteina).
Artystka mieszkająca w Klatovy aktywnie uczestniczy w czesko-niemieckich wymianach artystycznych i rezydencjach. Absurdalne wzajemne przenikanie natury i cywilizacji należy do głównych tematów, którymi od lat zajmuje się w malarstwie.
Malarski świat Aleny Anderlovej naturalnie wpisuje się w charakter krajobrazu Klatovy u podnóża Szumawy. Zamiast jednak romantycznie się z nim stapiać, artystka odnajduje tu sceny i miejsca dla własnych aktualnych pytań o człowieka i naturę. Ta pełna znaczenia relacja, podobnie jak wszystko wokół nas, nieustannie się zmienia.
Malarstwo Anderlovej często ukazuje niechęć człowieka do dostrzegania własnej przynależności do żywej części planety i przyjęcia odpowiedzialności wynikającej z rozumu. Podejmuje też temat ludzkiej arogancji wobec równoległych światów przyrody i zwierząt, coraz częściej postrzeganych jako dekoracja cywilizacyjna, rekreacyjna, komercyjna lub wyłącznie rozrywkowa.
Tekst: Petr Vaňous
Zapraszam na moją wystawę „Uprostřed gravitace” (Pośród grawitacji) w Petrkovie, która potrwa od 28.6. do 28.9.
10 pytań do Aleny Anderlovej
Co oznacza dla Pani temat prędkości i ruchu?
Temat ruchu interesuje mnie od dawna. Na obrazach często zapisuję „zatrzymany ruch” samochodów, rowerzystów, motocyklistów, samolotów, zwierząt lub człowieka.
Jak postrzega Pani relację między sztuką a światem motoryzacji? Czy ten dialog jest estetyczny, konceptualny czy raczej historyczno-kulturowy?
Gdy samochody i motocykle pojawiły się na scenie, naturalnie zaczęły trafiać do obrazów i filmów jako nieodłączna część rzeczywistości.
Co sprawia, że wystawa Speed Art jest dla Pani wyjątkowa?
Możliwość zobaczenia obok siebie modeli samochodów i inspirowanych nimi obrazów.
Czy temat sportu lub motorsportu wpłynął kiedykolwiek na Pani twórczość?
Tematy motorsportu i sportu przedstawiam regularnie od 2002 roku, kiedy studiowałam w AVU.
Kogo uważa Pani za wyrazistą osobowość artystyczną zajmującą się właśnie motorsportem?
Najpierw przychodzi mi na myśl malarz Theodor Pištěk, który sam także startował w motorsporcie.
Jaki jest Pani ulubiony samochód, „DREAM CAR”, i projektant samochodów?
Podoba mi się Mercedes-Benz 300 SL z unoszonymi drzwiami przypominającymi mewę. Jest wielu świetnych projektantów.
Czy postrzega Pani swoją pracę na Speed Art jako samodzielną wypowiedź czy część szerszego dialogu z innymi wystawiającymi artystami?
Jedno i drugie.
Którego kierowcę uważa Pani za najważniejszą postać motorsportu?
Nie zastanawiałam się nad tym, ale zainteresowała mnie historia Niki Laudy, który kontynuował ściganie nawet po strasznym urazie.
Jak postrzega Pani współczesne tendencje w sztuce w kontekście postępu technologicznego? Czy rozwój ten wpływa także na Pani myślenie artystyczne?
Wpływa to na moje myślenie o kierunku, w którym wszystko się rozwinie, zarówno pozytywnie, jak i negatywnie.
Nad czym obecnie Pani pracuje i gdzie można Panią zobaczyć?
Przygotowuję obrazy na wystawę w czesko-francuskim centrum w Petrkovie, dostępną od 28.6. do 28.9., pod tytułem Uprostřed gravitace (Pośród grawitacji).
